Bütün gün çalışıyorum, işten eve yorgun geliyorum. Geldiğim zamanda çocuğum yatmış oluyor. İşlerin yoğunluğundan çocuğuma yeterli zaman ayıramıyorum. İşten o kadar yorgun geliyorum ki, çocuğumla ilgilenecek enerjim kalmıyor. Zaten çalışıyorsam da çocuklarım için çalışıyorum. Çalışan bir anne yada babaysanız, çocuklarınızla geçirdiğiniz zaman çok kısıtlıdır. Yoğun iş temposunun getirdiği zorluklar, zaman zaman anne babaların eve geç saatlerde gelmelerine neden olabilir. Anne babaların eve geldiği saatlerde çocuklar ya uyumuş oluyor yada uyanmaya hazırlanıyorlar. Dolayısıyla eve geç gelen anne babalar, çocuklarıyla hiç görüşememek gibi bir durumla bile karşı karşıya kalabiliyorlar.
Çocuklarıyla yeterli zamanı geçiremeyen bazı anne babalar, onlarla yeteri kadar ilgilenemedikleri için duydukları vicdan azabını onlara gereğinden fazla hediyeler alarak giderme yoluna başvurabiliyorlar. Oysa bu tip hediyeler, anne baba ile çocuk arasındaki duygusal yakınlığın yerini tutmuyor. Bunun yanında bu hediyeler, çocukların tatminsiz, beklenti seviyeleri yüksek, küçük şeylerden mutlu olmayan ve sahip olduklarının değerini bilmeyen bireyler haline gelmesine neden olabiliyor. Her gün bir oyuncak yada şekerleme getirmek yerine çocuğunu kucağına alıp onu öpmek, koklamak, onunla 10-15 dakika konuşmak, gününün nasıl geçtiğini sormak çocuklar için maddi hediyelerden daha değerli ve önemlidir. Çünkü çocuğunuz her şeyden önce sizin sevginize ve ilginize ihtiyaç duyar.
Kaliteli zaman geçirmek, nitelikli beraberlik kurmaktır. Daha açık bir ifadeyle, çocuğunuzla birlikte geçireceğiniz zamanı sadece ona ayırmak ve o anı doya doya yaşamaktır. Bu birliktelikte, çocukların anlatacağı şeyleri dikkatle dinlemek, onların duygularını paylaşabilmek ve sevgilerine karşılık verebilmek son derece önemlidir. Çocukla sadece aynı ortamı paylaşmak kaliteli zaman geçirmek anlamına gelmez. Gün içinde sadece size ve çocuğunuza ait, başka hiçbir şeyle bölünmeyecek, ten teması ile yakın ve karşılıklı bir etkileşim yapabileceğiniz bir ortam gerekir. Bu ortamda çocuğunuzun seviyesine inerek onunla birlikte oynamak ve çeşitli aktivitelerle paylaşılan anlar zenginleştirilebilir. Dolayısıyla her gün 30-40 dakikalık bir süre kaliteli zaman uygulaması için ayrılmalıdır. Sonuç olarak, bütün insan ilişkilerinde olduğu gibi çocuk ile anne baba ilişkisinde de birlikte geçirilen zamanın kalitesi çok önemlidir.
Aynı ortamı paylaşıyor olmak, aile bireyleri için zamanın birlikte geçirilmesi anlamına gelmez. Ortak olarak paylaştığımız zamanlarda, duygu alışverişi şeklinde geçen 20 dakikalık kısa bir süre bile çocukların kendilerini yalnız hissetmelerini önleyecektir. Çocuğunuzla paylaşım içinde zaman geçirmeniz onun duygusal ihtiyaçlarını doyuracağından farklı arayışlar içerisine girmesini engeller. Böylece anne baba olarak, çocuğunuzla ilgili ortaya çıkması muhtemel birçok problemin önüne geçmiş olursunuz.
Yaşadığımız yüzyılda en değerli şey zaman. O halde, bunu neden en çok değer verdiğimiz varlıklar olan çocuklarımızla paylaşmıyoruz?
Bir anne çocuktan uzak, Bir dünya çocuktan uzak,
Taş büyütür yüreğinde. Üzerinde ot bitmez.
Bir çocuk anneden ayrı, Bir çocuk dünyaya küskün,
Bulamaz evini Ne verseniz
Yerli yerinde. Kar etmez.
Bir baba çocuktan uzak, Bir bahçe ister çocuk,
Ne bilsin yaşadığını? Çiçeği anne.
Bir çocuk babaya hasret, Bir yuva ister çocuk,
Söyleyemez her gece Direği baba.
üşüdüğünü.
Ve bir dünya…
Bayrağında,
Güler yüzlü çocuklar.
