Çünkü, devrim sorgulanmaz. Sorgulayacak kadar fırsat bulmuşsanız, zaten siz de ya devrim yapmışsınız, ya da devrim yapma arifesindesiniz demektir. Dersimtartışmalarını bu yönüyle ele almakta yarar var. Bugün geldiğimiz noktada, Cumhuriyet’e ve onun getirdiği çağdaş değerlere göbekten düşman olan AKP zihniyetinin asıl tartışmaya açmak istediği, Atatürk ve onun kurduğu Cumhuriyet’tir. Bülent Arınç’ın, konuyu İstiklâl Mahkemelerine getirmesi de bu amaca hizmet etmek içindir. ABD güdümlü muhafazakar siyasetin, tam bağımsızlık gibi bir hedefinin kalmadığı açıktır. Ancak, AKP’ye rağmen, bağımsız Türkiye idealinin peşinden gidecek duyarlı insanlara ve onların bir araya gelmesine, bugün her zamankinden çok ihtiyacımız var.
Gelelim Dersim meselesine.. Eşkıya, hiçbir dönemde müsamaha görmedi, göremez. Gereği yapılır. Ancak, henüz çoğulcu demokrasi ideali dahi yerleşmemişken; devrimci ideallerin hayata geçirilme sürecinde yaşanan Dersim olaylarına ” katliam” demek; bunun için de devlet adına özür dilemek, şovmenlikten başka şey değildir. Çünkü, devrim özür dilemez… Bakın, dram arıyorsanız içinde dram vardır elbette. Dağda öldürülen PKK’lıların evlerinde bir gün çekim yapın, orada da dram görürsünüz. Her ölümün içinde dram vardır. Her savaş, her çatışma, her vuruşma, mutlaka peşinden kendi dramını ve kendi hikayesini de sürükler.
Dersim için bugün anlatılanlar, yazılanlar, çizilenler; tarihi, yaşandığı dönemin ve o dönemin gerçekliği dışına çıkarma çabasına dayanıyor. Bu çabanın, en büyük tahribatı toplumsal barışa yapacak olduğu kesindir. Anlatılan hikayelerden yola çıkarsak, karınları deşilen hamile kadınlar; diri diri yakılan çocuklar, zehirli gazlarla öldürüldüğü iddia edilen insanlar… Bu anlatılan, bir mağduriyet tablosudur. Peki, bu bahsedilen olayların faili kimdir? Türk askeri… Yani, Samsunlusu, İzmirlisi, Ankaralısı, o bölgeye gönderildi ve bu sözde bu katliamı yaptılar. Başbakan, özür dileyip geçti ama bu işin dibi onun sandığı kadar sığ değil. Bu konu o nedenle, onun iç politika malzemesi yapamayacağı kadar önemlidir. Elbette, bize göre önemli. Başbakan’a göre olmayabilir. Halkı, kin ve düşmanlığa tahrik etmekten sabıkalı Başbakan için, toplumsal barışın bekası önem taşımayabilir… Ancak, bu ahengi bir kaybettik mi, bir daha bulamayabiliriz.
O nedenle, sırf Cumhuriyet’e karşı ezelden taşıdıkları olumsuz duyguların tesiri altında kalarak Dersim’in iç politika malzemesi yapılması yarar değil, zarar getirir. Bu, uzun vadede Başbakan’ın da ayağına dolaşacak bir sorun yumağı haline gelebilir.
“Bu konuyu iç politika malzemesi yapan Başbakan değil ki, bir CHP’li vekil ” diyebilirsiniz. Doğrudur, haklısınız. CHP içinde bu konunun tartışmaya açıldığı ve öyle ya da böyle bu sürecin sonunda bir karara bağlanacağı da açıktır. Aklıselim, eninde sonunda CHP’de hakim olacaktır. Türk Devrimi’ni, hele ki CHP çatısı altında sorgulamaya, sorgulatmaya, kimsenin bu zamana kadar gücü yetmedi, bundan sonra da yetmez.
